Als kind wou ik striptekenaar worden. Lucky Luke natekenen tot ik er bij neerviel. Tot iemand op de academie zei "ok" en de droom was kapot. Twintig jaar later vraagt mijn zoon Jerome me om het kleurenmonster te tekenen. Vorige week, vijf uur 's ochtends aan de ontbijttafel, is het terug begonnen.
De BHAG: ooit een cartoon maken. Stap voor stap, zonder deadline, zonder druk. AI als gereedschap, smaak als handtekening. Het karakter staat. De wereld eromheen groeit. Zeven emoties, zeven kleuren, gebaseerd op het boek van Anna Llenas.
volg de reis ↓Altijd al gedroomd van animatiefilms maken en striptekenaar worden. En nu, na 20+ jaar, is het terug begonnen.
Als kind was ik gefascineerd door Lucky Luke. Ik wou die absoluut kunnen tekenen. Waarom hem? Geen idee. Fan van. Ook de Daltons, Jolly Jumper, Rataplan... ik kon het en best goed. Ik had uuuuuren gesleten om die te tekenen, want ooit... ooit, zou ik die strip overnemen.
Vreemd. Ik weet niet meer hoe oud ik was, maar alleszins jonger dan 11. Op mijn 11e ging ik naar de kunstacademie. Ik wou en moest tekenen. Eerst 2 uur prutsen met klei doorstaan, om daarna 2 uur te tekenen. Struisvogeleieren, peren, appels, zelfs eens een paspop, daarvoor deed ik het. Ik wou striptekenaar worden. Poses leren tekenen, expressies, ...
En dan, na een "ok" advies, was de goesting weg. Verpest. Mijn droom was stuk.
Ik bleef wel fan van strips en vooral grote fan van Tom & Jerry cartoons. Disney. Extremere dingen zoals Pit Possum, Ren & Stimpy, Oggy and the Cockroaches, Grizzy & the Lemmings: zalig.
Een tijd geleden terug begonnen met tekenen, maar het bleef liggen. Tot vorige week. Mijn zoon vraagt me zo nu en dan om iets te tekenen om in te kleuren. Leuk. Ik geniet er van. En vorige week was het een trigger: hij vroeg me het kleurenmonster te tekenen. Misschien is dit een eerste stap? En met AI, dat moet wel lukken, toch?
Vorige week, 5h30, samen met Jerome aan de ontbijttafel is het begonnen. Een short cartoon, grappig en leuk, dat zou al fijn zijn. Of enkele animaties. We zien wel. Stap voor stap, zonder deadline, zonder druk. Let's see where this leads us.
Geen grote technische stap deze keer, wel een leuke. De zomer komt eraan, dus stuurde ik het fluffy kleurenmonster met out of office. Negen scenes, telkens dezelfde wollen ziel, maar nu aan het zwembad, op de Vespa door de Toscaanse wijnvelden, in de hangmat, rond het kampvuur.
En ja, ik heb aan zijn glimlach gewerkt. Met enkel de ogen keek hij vaak triestig. Nu lacht hij erbij. De consistentietest blijft lopen, ook in vakantiemodus.
Zin in een vrolijk out of office-beeld deze zomer? Pik er gerust eentje. Rechtermuisklik op de afbeelding, "afbeelding opslaan als", en klaar.
Een karakter ontwerpen is één ding. Dat karakter herkenbaar houden wanneer je het in een scene plaatst, is een ander verhaal. De grote uitdaging bij AI-gegenereerde beelden: elk beeld is een nieuwe interpretatie. Er is geen geheugen, geen model dat "weet" hoe jouw karakter eruitziet.
Dus: eerste test. Het fluffy kleurenmonster in een badkamer, net uit bad, haardroger vol in het gezicht. Alle wol naar achteren geblazen. Pure zaligheid.
De fluffy wool-versie sprong eruit. Maar het mocht nog wolliger, de ogen nog dieper verzonken in de vacht. Drie varianten: een organische "geleefd" versie, een cleane premium-knuffel versie, en een absurd overdreven pluizige versie, bijna meer wolk dan monster.
Hoe zou het kleurenmonster eruitzien in 3D? Met verschillende materialen en texturen. Pluizig als een knuffel, zacht als fluweel, glad als een vinyl speelgoedfiguur, of bedekt met mos en bloemen. Vier richtingen, elk met een eigen karakter.
Zeven emoties, zeven kleuren. Het kleurenmonster is gebaseerd op het boek "Het Kleurenmonster" van Anna Llenas: elke kleur is een gevoel. Blij, verdrietig, boos, bang, kalm, verliefd en verward.
Elke emotie in z'n eigen wereld. Dezelfde textuur, dezelfde ziel, maar nu met sfeer, licht en context. Van een bloemenveld met regenboog tot een donker bos met glowing ogen.
Het karakter vanuit alle hoeken: front, ¾ view, side en back. Nodig om consistent te kunnen tekenen en later te animeren. Nu heeft het monster ook écht volume.
De schets digitaal opgeschoond. Dezelfde energie, dezelfde onvolmaaktheid, maar nu met duidelijke lijnen en een consistent kleurenpalet. De crayon-textuur moest blijven. Dat is de ziel.
Lekker vroeg wakker. Ahum.
Mijn zoon leert over het gevoelensmonster. En dus, deze morgen, aan de tafel, hebben we tussen de Duplo, half lege cornflakes bowls en de gekende "ik veeg mijn choco handen af aan mijn pyjama want waar dient die anders voor?" ... zijn monster getekend en gekleurd.
Leek me leuk om daar eens wat mee te spelen.
Wil je een mailtje krijgen wanneer er een nieuwe stap is? Laat je email achter. Geen spam, geen nieuwsbrief, alleen een update wanneer er iets bij komt.
Je staat op de lijst! Je krijgt een mailtje bij de volgende stap.